محتوای فطرت
جستجو در مقالات

مشروعيت سبّ و لعن از ديدگاه اهل سنت

مشروعيت سبّ و لعن از ديدگاه اهل سنت

مقدمه:

سخنان علماي اهل سنت در مورد شيعه و سب صحابه:
ابن تيميه:
احسان الهي ظهير:
دكتر ناصر القفاري:
دكتر مصطفي حلمي:
دكتر محمد أمحزون:
دكتر غالب عواجي:
فتواي بن جبرين در مورد كفر شيعه:
شيخ عادل كلباني:
نظر علماي اهل سنت در مورد ساب الصحابة:
سب صحابه از فواحش محرمات و از كباير است:
سب صحابه موجب خروج از دين
به بدن ساب صحابي دست نزنيد!
نقل روايت از ساب صحابه حرام است:
ساب صحابه، حق ندارد از فيء استفاده كند:
كسي كه صحابه را مستحق دشنام بداند، بايد سوزانده شود!
ساب صحابه يا اعدام مي‌شود و يا تعزير:
تعزير مي‌شود:
دشنام دهنده صحابه بايد كشته شود
ساب شيخين و حسنين كشته مي‌شود:
ساب شيخين كشته مي‌شود و توبه‌اش نيز مقبول نيست!
ساب شيخين يا مبشرين بالجنة كشته مي‌شود:
ساب ابوبكر و عمر شلاق مي‌خورد و ساب امهات مومنين كشته مي‌شود!

سبّ خلفا و صحابه بهانه‌اي براي فتوي به قتل شيعه و غارت اموال آنان!
هركس يك رافضي (ساب ابوبكر و عمر) را بكشد، بهشت بر او واجب مي‌شود!
ادامه اين هجوم تا عصر حاضر:
يك بام و دو هوا! برخوردهاي دوگانه، با سب خلفا و سب يا قتال علي بن ابي طالب‌!
گناه سب علي كمتر از سب ابوبكر و عمر و عثمان است!
ساب ابوبكر و عمر و عثمان كشته شود و جسدش سوزانده، اما ساب علي، تنها تعزير!
نظر اهل سنت راجع به قاتلين عثمان!
كلام ابن حزم:
كلام ابن تيميه:
كلام ابن كثير:
كلام ذهبي:
كلام عبد العزيز دهلوي:
كلام محمد بن عبد الوهاب:
نظر علماي اهل سنت در مورد دشمنان امير مومنان و قاتل حضرت!

قاتل علي (عليه‌السلام) اجتهاد كرد و ثواب برده است!

قاتل علي (عليه‌السلام) اهل روزه و نماز بود و براي محبت خدا او را كشت!

قاتل علي (عليه‌السلام) عابدترين مردم بود!

سخن رسول خدا (صلي الله عليه وآله) در مورد قاتل اميرمومنان علي (عليه‌السلام)

بررسي نظر شيعه و اهل سنت در مورد صحابه



نظر شيعه در مورد صحابه:

گروه اول از صحابه:

1- كساني كه در زمان رسول خدا (صلي الله عليه وآله) به شهادت رسيدند:

2- كساني كه در زمان رسول خدا (صلي الله عليه وآله) با ايمان از دنيا رفتند:
3- كساني كه در اعتقاد به امامت علي (عليه‌السلام) ثابت ماندند:
4- كساني كه پس از مدتي، به طرف امير مومنان (عليه‌السلام) برگشتند:
صحابه مدافع امير مومنان در جنگ جمل:
صحابه مدافع امير مومنان در جنگ صفين:
گروه دوم از صحابه:
گروه سوم از صحابه:
كلام علماي شيعه در مورد صحابه:
خلاصه نظر شيعه:
نظر اهل سنت در مورد صحابه:
صحابه همگي عادل، جزو اولياي الهي و برترين مخلوقات بعد از انبيا هستند!
تعريف صحابي در نظر اهل سنت:
عدد صحابه در نظر اهل سنت:
صحابه شناخته شده در نظر اهل سنت:
معني لعن
لعن در لغت: راندن و دوركردن از خوبي‌ها
سب در لغت و فرق آن با لعن :
لعن و سب در قرآن
سب در قرآن:
لعنت كنندگان در قرآن:
خداوند:
ملايكه:
همه مردمان (الناس اجمعين):
پنج تن آل عبا:
توضيحي در مورد اين آيه:
داوود و عيسي بن مريم:
ندا دهنده اي در روز قيامت (موذّن):
مرد در لعان:
امت هاي كافر در روز قيامت و در جهنم (يكديگر را لعنت مي كنند):

لعنت كنندگان (اللاعنون):

نامشخص:

لعنت شدگان در قرآن:

گروه اول: عناويني كه مخصوص كفار و غير مسلمانان است:

1- كفار و مشركين:

2- گروهي از نصارا كه به مباهله با رسول خدا (صلي الله عليه وآله) پرداختند:

3- اصحاب سبت:

4- اهل كتابي كه به دستورات پيامبران ايمان نياورده كافر شدند:

5- كساني كه به جبت و طاغوت ايمان آورده و مي‌گفتند كفار از مسلمانان هدايت شده‌ترند:

6- شيطان:

7- كساني كه خداوند بر آنان غضب گرفت و آنان را مسخ كرد:

8- يهودي كه مي‌گفتند دست خدا بسته است!

9- قوم عاد:

10- فرعون، لشكرش و بزرگان قومش از جمله هامان:

11- قوم فرعون:

12- امت‌هاي جهنمي:

13- بني‌اسراييلي كه پيمان الهي را شكستند:

گروه دوم: عناويني كه مربوط به مسلمانان منافق است:
1- منافقين:
2- كساني كه در دل‌هايشان بيماري است و كساني كه در مدينه شايعه پراكني مي‌كردند:
3- كساني كه در صلح حديبيه به خدا گمان بد بردند:
گروه سوم: عناويني كه شامل مسلمانان غير منافق نيز مي‌شود:
1- كساني كه خدا و رسولش را بيازارند:
ترجمه عمرو بن شاس:
2- مردي كه در لعان دروغ بگويد:
3- شجره ملعونه:
مقصود از شجره ملعونه چيست؟
4- كساني كه حقايق ديني را بعد از آنكه نازل شد از مردم پنهان كنند:
5- ظالمان:
ظالمان در قرآن:
ا. مومنيني كه كافران را به عنوان ولي خويش بگيرند:
ب. مومنيني كه ديگران را به سخره گيرند، يا آنان را به نام يا القاب زشت بخوانند:
ج. هر كس از حدود الهي تجاوز كند:
د. هر كس به غير آنچه خداوند نازل كرده حكم نمايد:
ظالمان در روايات: صحابه، صحابه را به عنوان ظالم معرفي كرده‌اند!
6- پيمان‌شكنان و فسادكنندگان در زمين و آنان كه آنچه خدا دستور وصل آن را داده (صله رحم) قطع كنند:
7- كسي كه زنان پاكدامن را متهم به بي‌عفتي كند:
8- كسي كه از روي عمد مسلماني را بكشد:
9- بزرگاني از امت‌ها كه در جهنم عذاب مي‌شوند:
10- دروغگويان:
لعن در سنت رسول گرامي اسلام (صلي الله عليه وآله)
توضيحي در رابطه با سب در لسان رسول خدا (صلي الله عليه وآله) ‌:
انواع لعن در كلام رسول خدا (صلي الله عليه وآله) ‌

1- لعن صاحبان صفتي خاص در كلام رسول خدا (صلي الله عليه وآله)‌ با سند صحيح:

1-4 واصلة، مستوصلة، واشمة، مستوشمة:

5-8 نامصة، متنمصة، متفلجة، مغيرة لخلق الله

نكته‌اي راجع به اين روايت:
9-12آكل ربا، موكل ربا، كاتب ربا، شاهد بر ربا
13- من باع من اليهود الشحوم:
14-23 الخمر، عاصر الخمر، معتصرها، شاربها، حاملها، المحمولة اليه، بايعها، مبتاعها، ساقيها، مسقاها:
24- اليهود الذين اتخذوا قبور أنبيايهم مساجد:
25- زوارات القبور:
26- السارق:
27-28 الرجال المخنثين، النساء المترجلات او المتبرجات
29-32 من أحدث في المدينة حدثا، من آوي في المدينة محدثا، من والي قوما بغير اذن مواليه، من أخفر مسلما:
33-34 الراشي، المرتشي:
35-40 الزايد في كتاب الله، المكذب بقدر الله، المتسلط بالجبروت ليعز من أذل الله ويذلّ من أعز الله، المستحل لحرم الله، المستحل من عترة الرسول ما حرم الله، التارك لسنة رسول الله (ص)
41-42 آوي الصدقة، المرتد اعرابيا بعد الهجرة
43-44 المراة تلبس لبسة الرجل، الرجل يلبس لبسة المرأة
45-46 المتشبهين بالنساء، المتشبهات بالرجال:
47- نساء كاسيات عاريات:
48-50 مانع الصدقة، الحالّ، المحلل له:
51- الذي ياتي المرأة في دبرها

52-54 الخامشة وجهها، الشاقة جيبها، الداعية بالويل والثبور

55-60 من غيّر تخوم الأرض، من ذبح لغير الله، من لعن والديه، من كمه أعمي عن السبيل، من وقع علي بهيمة، من عَمِل عَمَل قوم لوط:
61- من آوي محدثا (مطلقا في المدينة او غيرها):
62- من أحدث حدثا (مطلقا في المدينة او غيرها):
63- المصوّر:
64- امراة دعاها زوجها الي الفراش فتأبي
65- من أشار الي مسلم بحديدة:
66- الدنيا وما فيها غير ذكر الله وما والاه أو عالما أو متعلما:
67-68 من وسم البهيمة في وجهها ومن ضربها في وجهها
69-70 من ادعي الي غير ابيه ومن انتمي الي غير مواليه:
71-72 آكل ثمن الخمر والمشتراة له الخمر:
73-75 من لم يعدل في الحكم من أمراء قريش، من لم يرحم منهم اذا استرحم، من لم يف بعهده منهم اذا عاهد:
76- من اتخذ ذات الروح غرضا:

لعن صاحبان صفتي خاص در كلام رسول خدا بدون تصحيح سند:

لعن و سب صحابه:

بررسي دلالي روايات مربوط به حرمت دشنام به صحابه:

مخاطب رسول خدا (صلي الله عليه وآله) كيست؟
مقصود از صحابه‌اي كه نبايد به آنان دشنام داد چه كساني است؟
پاسخ اهل سنت به اين اشكال:
نقد توجيهات اهل سنت:
پاسخ به توجيه اول:
پاسخ به توجيه دوم:
پاسخ به توجيه سوم:
بررسي سندي روايات مربوط به لعن ساب الصحابة:
روايت خلال در السنة:
روايت احمد در فضايل الصحابة:
بو شيبه جوهري ضعيف است
روايت ابن ابي شيبه:
روايت مرسل است
روايات هيثمي:
بررسي روايات هيثمي:

سند روايت اول:
ا. عطاء بن ابي رباح:
ب‌. عطاء الخراساني:
ج.عطاء بن السايب:
سند روايت دوم:
اقرار به عدم صحت روايات لعن كسي كه به صحابه دشنام دهد:
2- لعن قبايلي خاص در كلام رسول خدا (صلي الله عليه وآله)
قبايل لِحْيان ورِعْل وذَكوان وعصية (و عضل و قارة و زغب)
اين قبايل چه كساني بودند؟و چرا رسول خدا (صلي الله عليه وآله) آنان را لعنت كرد؟
آيا اين لعن رسول خدا (صلي الله عليه وآله) مورد اجابت قرار گرفت؟
قوم مغيرة بن شعبه:
3- لعن افراد به صورت مستقيم، در سنت رسول خدا (صلي الله عليه وآله)
1- حكم بن عاص 2- نسل حكم (از جمله مروان بن حكم داماد عثمان)
نقل لعنت از زبان عايشه:
سند روايت:
محمد بن زياد القرشي الجمحي:
شعبة بن الحجاج:
امية بن خالد:
علي بن الحسين بن مطر الدرهمي:
نقل لعنت از زبان امام حسن (عليه‌السلام):
نقل اين لعنت توسط عبد الله بن زبير:
3- ابوسفيان 4– يزيد بن ابو سفيان 5– معاويه بن ابي سفيان
اين سه نفر چه كساني هستند؟
نفرين مخصوص معاويه:
اجابت نفرين پيامبر (صلي الله عليه وآله) در حق معاويه
پاسخ ذهبي از تأويل ركيك حديث
دستور (يا عدم منع) به دشنام يكي از همسران آن حضرت توسط يكي ديگر از همسران!!!
عدم منع رسول خدا (صلي الله عليه وآله) از لعن ابوبكر:
اسناد اين روايت و روايات ديگر با همين مضمون:
6 - عمرو بن العاص
7 و8- دو نفر از صحابه كه ايشان را اذيت مي كردند:
9- يكي از صحابه كه با كنيز خويش بدون استبراء نزديكي كرده بود:
توضيح روايت:
10- كفار قريش و خدايانشان:
لعن ياران رسول خدا (صلي الله عليه وآله) توسط ياران رسول خدا
1- صحابه‌اي كه امير مومنان (عليه‌السلام) آنها را لعنت فرموده است:
1-7 معاويه و عمرو بن العاص و اباالاعور و حبيب (بن مسلمه) و عبد الرحمن بن خالد و ضحاك بن قيس و وليد
8- عبد الله بن الزبير
9- ابو موسي اشعري
10-12 مغيرة بن شعبة، بسر بن أرطاة، مروان بن حكم
2- صحابه‌اي كه امام حسن (عليه‌السلام) آنها را لعنت فرموده است‌:
معاوية بن أبي‌سفيان:
آمين بزرگان شيعه و سني براي اين نفرين حضرت:
شما نيز آمين بگوييد:
مروان بن حكم:
3- ابوبكر يكي از غلامان خويش را لعنت مي‌كند!
توضيحي در مورد اين روايت:
4- صحابه‌اي كه عمر آنان را لعنت كرده است:
خدا سعد بن عبادة را بكشد!!!
خدا سمره را بكشد!
ترجمه سمرة:
5- صحابه‌اي كه عايشه آنان را لعنت (نفرين) كرده است:
عثمان بن عفان:
خدا نعثل (عثمان) را بكشد!
عدم نهي عايشه از لعن عثمان:
نفرين معاويه و عمرو بن العاص:
مدارك اين ماجرا:
ساير مدارك:
نفرين مخصوص عمرو بن العاص:
نفرين محمد بن ابي‌بكر به خاطر كشتن عثمان!
6- لعن عبد الله حمار صحابي به خاطر شرابخواري توسط يكي ديگر از صحابه
دشنام به ياران رسول خدا (صلي الله عليه وآله) توسط ياران رسول خدا
1- صحابه‌اي كه امير مومنان علي (عليه‌السلام) آنها را دشنام داده است!
عثمان بن عفان:
دشنام امير مومنان و عثمان به يكديگر:
امير مومنان (عليه‌السلام):عثمان نعثل است و سعيد بن العاص شقي!
سعيد بن العاص:
عباس عموي رسول خدا (صلي الله عليه وآله)!
محمد بن طلحه بن عبيد الله:
2- صحابه‌اي كه امام حسين (عليه‌السلام) آنها را دشنام است:
مروان بن حكم، پدرش و قومش:
3- صحابه‌اي كه ابوبكر به آنان دشنام داده است:
امير مومنان علي (عليه‌السلام):
ترجمه ابوهلال عسكري:
نقل روايت توسط ابن ابي الحديد، با اشاره به مخاطب:
يكي از صحابه كه به ابوبكر دشنام مي‌داد!
اسناد اين روايت و روايات ديگر با همين مضمون:
4- صحابه‌اي كه عمر به آنان دشنام داده است:
خالد بن وليد، دشمن خدا است!!!
ابوهريره دشمن خدا و قرآن:
خطاب به ابوهريره: مادرت تورا براي خرچراني تغوط كرده!!!
سعد بن عبادة منافق است!
حاطب بن أبي بلتعة (از اهل بدر) منافق است!
توجيهات اهل سنت براي اين روايت:
ابوحذيفه (از اهل بدر)‌ منافق شده است!
يكي از صحابه (ذوالخويصرة) منافق است!
اقرار علماي اهل سنت: ذوالخويصره جزو صحابه است:
عبد الله بن ابي منافق و خبيث است!

5- صحابه‌اي كه عثمان به آنها دشنام داده است:
اميرمومنان علي (عليه‌السلام):
عايشه و حفصه همسران رسول خدا (صلي الله عليه وآله):
6- صحابه‌اي كه عايشه آنان را دشنام داده است:
سكوت عايشه در برابر دشنام به اميرمومنان علي(عليه‌السلام):
دشنام او به زينب بنت جحش (همسر رسول‌خدا صلي الله عليه وآله) و اهل بيت (عليهم ‌السلام)‌:
دشنام عايشه به عثمان بن عفان:

اولين كسي كه عثمان را نعثل ناميد عايشه بود!
عثمان تا قبل از كشته شدن، نعثل بود! بعد از قتل مظلوم!
عدم نهي عايشه از دشنام به عثمان:
دشنام عايشه به صفيه (همسر رسول خدا)
7- صحابه‌اي كه عمار ياسر به آنها دشنام داده است:
عثمان:
خالد بن وليد:
8- صحابه‌اي كه خالد بن وليد آنان را دشنام داده است:
عمار ياسر:
عبد الرحمن بن عوف:
9- دشنام عمرو بن العاص و ابو موسي أشعري به يكديگر
10- دشنام سعد بن معاذ و سعد بن عبادة به يكديگر
11- دشنام عبد الله بن أبي حدرد (اسلمي) و يكي از انصار به يكديگر
12- دشنام يكي از صحابه به ورقة بن نوفل و دشنام برادر ورقه به او:
13- دشنام وليد بن عقبة به بني عبد المطلب (كه شامل رسول خدا صلي الله عليه وآله نيز مي‌شود)
14- حذيفه بن يمان، ابوموسي اشعري را منافق معرفي مي‌كند!
15- دشنام عبيد الله بن عمر بن خطاب به مقداد:
ترجمه عبيد الله بن عمر
16- دشنام ابوذر به يكي از صحابه
توضيحي در مورد اين روايت:
17- دشنام ابوهريرة به مروان:
18- دشنام ام مسطح، به فرزندش مسطح (از اهل بدر)
ترجمه ام مسطح:
19- دشنام ابن عباس، به عمرو بن العاص:
20- دشنام تعدادي از صحابه به مالك بن الدخشن (از اهل بدر)
ترجمه مالك بن الدخشن:
21- ناسزاگويي صحابه به همديگر در محضر پيامبر (صلي الله عليه وآله)
ا. دو تن از صحابه از حبشه و نبط:
ب. دو نفر از صحابه در مقابل رسول خدا (صلي الله عليه وآله)
ج. يكي از صحابه از قوم عبد الله بن أبي و يكي از انصار:
د. دو نفر از صحابه از اوس و خزرج:
هـ. دشنام يكي از صحابه به ابوبكر:
اسناد اين روايت و روايات ديگر با همين مضمون:
صحابه‌اي كه به خلفاي اهل سنت دشنام داده و يا آنان را لعنت كرده‌اند
1- صحابه‌اي كه به ابوبكر دشنام داده‌اند:
ا. صفيه همسر رسول خدا (صلي الله عليه وآله):
ب. يكي از صحابه (بدون ذكر نام)
اسناد اين روايت و روايات ديگر با همين مضمون:
2- صحابه‌اي كه به عثمان دشنام داده‌اند:
امير مومنان علي (عليه‌السلام):
عايشه:
اولين كسي كه عثمان را نعثل ناميد عايشه بود!
عثمان تا قبل از كشته شدن، نعثل بود! بعد از قتل مظلوم!
عدم نهي عايشه از دشنام به عثمان:
محمد بن ابي بكر
وي، عثمان، معاويه بن خديج، معاويه بن ابي سفيان و عمرو بن العاص را لعنت مي كند:
وي در هنگام كشتن عثمان به وي مي گويد يا نعثل (اي پيرمرد يهودي):
عمار بن ياسر:
جبلة بن عمرو الأنصاري:
ترجمه جبلة بن عمرو:
جهجاه الغفاري (از اصحاب بيعت رضوان):
ترجمه جهجاه:
3- صحابه‌اي كه به معاويه دشنام داده يا او را لعن كرده‌‌اند:
امير مومنان علي (عليه‌السلام):
امام حسن (عليه‌السلام):
احنف بن قيس:
عايشه:
مدارك اين ماجرا:
ساير مدارك:
سمرة بن جندب:
عقيل بن ابي طالب:
غانمة بنت غانم:
صحابه‌اي كه به همسران رسول خدا (صلي الله عليه وآله) دشنام دادند
1- صحابه‌اي كه به عايشه دشنام داده‌اند
گروهي از صحابه در ماجراي افك (طبق نظر اهل سنت):
ناسزاي عثمان بن عفان به عايشه:
ناسزاي حكيم بن جبلة به عايشه:
ترجمه حكيم بن جبله
ناسزاي زينب بنت جحش همسر رسول خدا (صلي الله عليه وآله) به عايشه:
ناسزاي صفيه همسر رسول خدا (صلي الله عليه وآله) به عايشه:
2- عايشه به زينب بنت جحش دشنام مي‌دهد:
3- ناسزاي عايشه به صفيه همسر رسول خدا (صلي الله عليه وآله):
4- عثمان به حفصه دشنام مي‌دهد!
صحابه‌اي كه به اميرمومنان (ع) و ساير اهل بيت رسول خدا (ص) دشنام داده‌اند
دشنام به امير مومنان (ع) دشنام به رسول خدا (ص) و دشنام به رسول خدا (ص) دشنام به خدا است‌:
حاكم نيشابوري اين روايت را صحيح مي‌داند:
هيثمي اين روايت را صحيح مي‌داند:
ابن وزير اين روايت را صحيح مي‌داند:
مناوي متن روايت را مورد پذيرش قرار مي‌دهد:
1- ابوبكر:
ترجمه ابوهلال عسكري:
مخاطب ابوبكر چه كسي بود؟ ابن ابي الحديد پاسخ مي‌دهد:
2- عثمان بن عفان:
3- معاويه بن ابي سفيان:
دستور معاويه به لعن امير مومنان در صحيح مسلم:
اعتراف علماي اهل سنت به حذف «مأمور به» در اين روايت
1. ابن تيميه حراني:
2. شيخ عبد الله بن غنيمان:
3. مقبل بن هادي الوادعي:
4. دكتر شيخ موسي شاهين لاشين:
براي خوش‌آمد معاويه،حاضرند پيامبران را لعن كنند؛چه‌رسد به علي بن أبي طالب (عليه‌السلام)
دشنام معاويه به امير مومنان علي عليه السلام (با سند صحيح)
دستور معاويه به عقيل بن ابي‌طالب: بالاي منبر برو و به اميرمومنان علي (عليه‌السلام) دشنام بده!
دشنام معاويه به اميرم‍‍ؤمنان، حسنين (عليهما السلام) و ابن‌عباس
معاويه: نمي‌توانم در ميان مردم به علي دشنام ندهم!
يكي از شروط صلح‌نامه: معاويه اميرمؤمنان(عليه‌السلام) را لعن نكند، اما نپذيرفت!!!
گروهي گرد معاويه جمع مي‌شدند تا به اميرمؤمنان و امام حسن (صلي الله عليه وآله) دشنام دهند:
ناسزاگويي به امير مومنان در مجلس معاويه:
دشنام معاويه به بني‌هاشم:
4- عايشه:
عدم واكنش عايشه به دشنام به اميرمومنان (عليه‌السلام):
دشنام عايشه به خاندان اميرمومنان (عليه‌السلام)!
5- مغيرة بن شعبة:
خطبا به دستور او اميرمومنان (عليه‌السلام) را لعن مي‌كردند:
دشنام او به اميرمومنان (عليه‌السلام) (با سند صحيح):
عدم واكنش مغيره، به دشنام به اميرمومنان(عليه‌السلام) (با سند صحيح):

6- عمرو بن العاص:
دشنام او به اميرمومنان(عليه‌السلام) (با سند صحيح)
دشنام او به بني‌هاشم:
7- مروان:
دشنام او به اميرمومنان(عليه‌السلام):
دشنام او به اميرمومنان، فاطمه زهرا و امام حسن (عليهما السلام)!
لعنت فرستادن او به اهل بيت (عليهما السلام):
8- بسر بن أرطاة:

9- وليد بن عقبة

10- عتبة بن أبي سفيان

11- عباس عموي رسول خدا (صلي الله عليه وآله)!

12- عبد الله بن الزبير بن عوام

13- لعن اميرمومنان(عليه‌السلام) در حضور يكي از همسران رسول خدا(صلي الله عليه وآله):

14-18 اباالاعور، ضحاك بن قيس، حبيب بن مسلمة، ابوموسي اشعري



پاسخ به سوالات مربوط به لعن و نتيجه گيري از آيات و روايات

1- آيا براي ما جايز است كسي را كه رسول خدا (صلي الله عليه وآله) لعنت كرده است، لعنت كنيم؟

1- لعن مردم به معني درخواست لعنت توسط خداوند است.

2- طلب لعنت همه مردم، براي گروهي از گناهكاران در قرآن و سنت نبوي:

3- دستور صريح به لعن برخي از گنهگاران

4- لعن توسط رسول خدا (صلي الله عليه وآله) مجوز لعن براي ديگر افراد:

5- لعن رسول خدا (صلي الله عليه وآله) الگوي لعن براي مسلمانان

2- اگر لعن نكنيم، ما را به جهنم نمي‌برند، اما اگر لعن كنيم شايد به جهنم برويم:

1- خداوند دستور داده است كه به تمامي سنت‌هاي رسول گرامي اسلام (صلي الله عليه وآله) عمل كنيم ؛ و لعن يكي از سنن رسول خدا (صلي الله عليه وآله) است.

2- طبق دستور رسول خدا (صلي الله عليه وآله) هر كس را كه ملعون است، بايد لعن كرد.

3- آيا لعن، تنها به صورت غير مستقيم، و به صورت لعن صاحبان صفات ناپسند جايز است و در غير اين صورت حرام؟

اگر كسي را لعن كني كه مستحق لعن نباشد، لعن به تو باز مي‌گردد!
كلام ابن حجر:
1- رسول خدا (صلي الله عليه وآله) عده‌اي را با نام و به صورت مستقيم لعنت كرده‌اند!
جواب اهل سنت: رسول خدا (صلي الله عليه وآله) علم غيب داشته است!!! و مي‌دانسته كه ايشان بي‌ايمان مي‌ميرند!
پاسخ به توجيهات ابن حجر:
ا. عموم اهل سنت علم غيب را حتي براي رسول خدا (صلي الله عليه وآله) قبول ندارند!
ب. آيا اصحابي كه به صورت مستقيم مورد لعن رسول خدا (صلي الله عليه وآله) واقع شده‌اند نيز كافر مرده‌اند؟
2- صحابه افراد معيني را لعنت كرده‌اند:
3- اگر لعن به صاحبش برمي‌گردد، چرا اهل سنت، شيعه را از لعن منع مي‌كنند؟
4- آيا رواياتي كه مي‌گويد «اگر رسول خدا (صلي الله عليه وآله) كسي را لعنت كرده باشند، و او مستحق لعن نباشد، اين لعن، تبديل به رحمت براي او مي‌شود» صحيح است؟
كسي كه تمام سخنان او از وحي است و موصوف به خلق عظيم، به ناحق كسي را نفرين
نمي‌كند!
آيه « وَإِنَّكَ لَعَلي خُلُقٍ عَظِيمٍ »
آيات « وَمَا يَنْطِقُ عَنِ الْهَوَي ٭ إِنْ هُوَ إِلَّا وَحْيٌ يُوحَي »
رسول خدا (صلي الله عليه وآله)‌: هرآنچه در هنگام خشم يا رضا بگويم، حق است.
رسول خدا (صلي الله عليه وآله)‌: تنها چيزي را مي‌گويم كه از غيب بر زبان من انداخته شود.
رسول خدا (صلي الله عليه وآله): من هيچ گاه جز حق نمي‌گويم!
نتيجه گيري:
توجيه اهل سنت براي اين روايات:
اشكال اول:
پاسخ نووي به اشكال اول:
الف)‌ افراد لعنت شده، ظاهرا مستحق لعن بوده‌اند، اما واقعا در نزد خدا مستحق نبوده‌اند!
ب) اين جملات، كلماتي رايج در ميان عرب است كه مقصود نفرين واقعي نبوده است!
اشكال دوم:
پاسخ نووي به اشكال دوم:
خلاصه كلام علماي اهل سنت (به نقل از نووي) در پاسخ به اين روايت:
اشكال اول: آيا رسول خدا (صلي الله عليه وآله) بدون اينكه كسي صلاحيت دشنام داشته باشد او را دشنام مي دهند؟
پاسخ 1) رسول خدا (صلي الله عليه وآله) مامور به ظاهر بوده‌اند و آن شخص ظاهرا مستحق لعن بوده است.
پاسخ 2) رسول خدا (صلي الله عليه وآله) به عادت عرب به طور ناخودآگاه در كلام خويش از دشنام استفاده مي كرده‌اند!!!
اشكال دوم: آيا اينكه رسول خدا (صلي الله عليه وآله) فرموده اند من مانند ساير انسان ها خشمگين مي شوم نشانگر وقوع دشنام از روي خشم نيست؟
پاسخ: خشم رسول خدا در راه اجراي احكام الهي بوده است.
تحليل بخش اول كلام نووي:
ا. مسلمانان مي توانند از روي قراين ظاهري ديگران را لعن كنند
ب. لعن بايد جزو سنن ثابت در سيره رسول خدا (صلي الله عليه وآله) به حساب آيد
تحليل بخش دوم كلام نووي:

ا. اگر اين مطلب به صورت اتفاقي بود نبايد به صورت مستمر تكرار مي‌شد
ب. اگر اين سخنان بدون قصد نفرين بود پس چرا مستجاب شد؟
اجابت نفرين رسول خدا (صلي الله عليه وآله) در حق قبايل لحيان، رعل، ذكوان و عصية:
اجابت نفرين رسول خدا (صلي الله عليه وآله) در حق معاويه:
ج. صحابه از لعن رسول خدا (صلي الله عليه وآله) نفرين حقيقي فهميده‌اند
د. اگر اين سخنان بدون قصد نفرين بود پس چرا از روي خشم براي خدا صورت مي گرفت؟
تحليل بخش سوم كلام نووي:
نتيجه‌گيري از پاسخ‌ها: يا لعن از سنت‌هاي رسول خدا است و يا روايات اشتباه است!
5- آيا اگركسي مورد لعن قرارگيرد فرشتگان از او دفاع مي كنند؟
طبق اين روايت اهل سنت بايد در مقابل لعن خلفا سكوت كنند.
در متن روايت تناقض وجود دارد.



شيعه نيوز

تعداد بازديد:229     1390/6/6 1:29:14 ق.ظ

0 امتياز
0 تعداد

نظر کاربران:


ابوزهرا -[1390/6/24 2:26:56 ق.ظ]

با سلام بزرگوار اینهاهم لینک مطلب اصلی هستند در کپی پیست دقت بیشتری بفرمایید لینک اصلی مقاله و مطالب موجود: http://www.valiasr-aj.com/fa/page.php?frame=1&bank=maghalat&id=154

نظر شما درباره ی این مطلب
نام:
متن:
ایمیل:
کد امنیتی:   
ارسال این مطلب به دوستان
نام و نام خانوادگی فرستنده:
ایمیل گیرنده:

استفاده از مطالب این سایت با ذکر منبع بلامانع است
درباره ما   تماس با ما