پس از پيامبر(ص) از چه كسي بايد تبعيت نمود؟ (دلايل نقلي از ايمه‌ي اهل بيت ع)


بعد از پيامبر (ص)، در حالي كه امت به تفرقه و اختلاف خو گرفته‌اند و بعضي، بعض ديگر را تكفير مي‌كنند، مسلمانان به چه كسي بايد پناه برند؟ خداوند مي‌فرمايد: «همچون كساني كه از هم پراكنده شدندوپس ازآمدن معجزات ودليل‌هاي روشن،اختلاف نمودند، نباشيد» (آل عمران۳/۱۰۵).

بنابراين، دردوران نبودپيامبر (ص)، چه كسي مورد اطمينان است كه حجت خدا را ابلاغ و تأويل آيات و تفسير احكام را بيان كند؟

از آن جا كه به شهادت تاريخ، حديث و اقوال دانشمندان، ايمه‌ي اهل بيت (ع) اعلم امت پس از پيامبر (ص) مي باشند، جهت پاسخ به پرسش مذكور، به سخنان ايشان مراجعه و ملاحظه مي گردد كه ايشان، تنها خود را شايسته‌ي منصب امامت و رهبري امت مي دانند. شواهد ذيل گوياي اين ادعاست:

۱- حضرت علي(ع) در موارد متعددي طي خطبه ها، نامه ها و سخنان خويش، در ضمن موضوعات گوناگون و به مناسبت، به اين موضوع اشاره نموده اند:

۱-۱- كجا مي رويد و به كدام طرف رو مي كنيد؟ پرچم هاي حق برپا، نشانه‌هاي آن آشكار و چراغ‌هاي آن نصب گرديده است، گمراهانه به كجا مي‌رويد؟ در حالي كه عترت پيامبر در بين شما هستند، چگونه سرگردانيد، آن ها زمام‌هاي حق پرچم‌هاي دين و زبان‌هاي صدق‌اند. آن ها را در بهترين جايي كه قرآن را حفظ مي‌كنيد جاي دهيد (دل‌ها و قلوب پاك خود) و همچون تشنگان براي سيراب شدن به سرچشمه‌هاي زلال آن ها هجوم آوريد.

۱-۲- نگاهتان به اهل بيت پيامبرتان باشد. از آن سمت برويد كه آن ها مي‌روند و گام را به جاي گام آن ها بنهيد. آنان شما را از راه هدايت بيرون نمي‌برند و به سرمنزل پستي سوق نمي‌دهند. اگر سكوت كردند شما نيز سكوت كنيد. اگر قيام نمودند بپاخيزيد. از آن ها پيش نيفتيد كه گمراه مي‌شويد و از آنها عقب نمايند كه هلاك مي‌گرديد.
(نهج‌البلاغه‌ي صبحي صالح/ خطبه‌ي 97)

۱-۳- آنان(اهل بيت پيامبر) حيات علمند و مرگ ناداني، حلمشان تو را از علمشان، ظاهرشان از باطنشان و سكوتشان از منطقشان، آگاه مي‌سازد. با حق مخالفت نمي‌كنند و در آن اختلاف نمي‌ورزند. آن ها پايه‌هاي اسلامند و پناهگاه ايمني بخش. به واسطه‌ي آنان حق به پايگاه خويش بازگرديد. باطل از جاي خود كنده شد و زبان آن از بيخ بيرون آمد. آيين الهي را خوب فهميدند و به آن عمل كردند نه آن كه آن را بشنوند و به ديگران بگويند؛ چه اينكه راويان علم بسيارند ولي كساني كه خوب آن را درك كنند كم.
(نهج‌البلاغه‌ي صبحي صالح/ خطبه‌ي 239)

۱-۴- عترت او بهترين عترت‌ها، خاندان او بهترين خاندان‌ها و شجره‌ي وجودش بهترين اشجار است. درختي كه در حرم خدا روييده و در ميان كرامت و بزرگواري رشد و نمو كرده است، شاخه‌هاي آن طولاني و ميوه‌هاي آن فراوان است.
(نهج‌البلاغه‌ي صبحي صالح/ خطبه‌ي 94)

۱-۵- ما شعار، اصحاب، گنج‌ها و درهاي (علوم پيامبر) هستيم. جز از درخانه نبايد وارد شد و كسي كه از در خانه وارد نشود او را دزد مي‌خوانند. و نيز در همين خطبه درباره‌ي اهل بيت چنين ادامه مي‌دهند: آيات كريمه‌ي قرآن درباره‌ي آن هاست. آن ها گنج‌‌هاي خداوندند.اگر سخن گويند راست مي‌گويند و اگر ساكت بمانند كسي بر آنان پيش نمي‌گيرد. بايد پيش قراول و پيشاهنگ به قافله دروغ نگويد و درك و عقلش را حاضر سازد.
(نهج‌البلاغه‌ي صبحي صالح/ خطبه‌ي 154)

۱-۶- شما هيچگاه رشد و هدايت را نخواهيد شناخت جز آنكه تارك آن را بشناسيد و به ميثاق و پيمان قرآن متمسك نخواهيد شد جز آن گاه كه شخصي كه قرآن را نقض نموده بشناسيد و به قرآن چنگ نخواهيد زد جز آنكه از شخصي كه قرآن را پشت سرافكنده آگاه شويد. پس آن را از اهلش جويا شويد (از همان‌ها كه همه‌ي اشخاص را مي‌شناسند.) از آن ها كه زندگي دانشند و مرگ جهل و ناداني. آنان كساني هستند كه حكمشان شما را از دانش و علمشان آگاه مي‌سازد. سكوتشان از منطقشان و ظاهرشان از باطنشان شما را مطلع مي‌كند. با دين مخالفت نمي‌كنند و در آن اختلاف نمي‌ورزند. قرآن در بين آن ها شاهدي صادق و ساكتي گويا است.
(نهج‌البلاغه‌ي صبحي صالح/ خطبه‌ي 147)

۱-۷- ما پايگاه رسالت، محل رفت و آمد فرشتگان، معدن‌هاي دانش و سرچشمه‌هاي حكمت ودرخت نبوتيم. ياور ودوستدارما منتظررحمت است و دشمن و كينه‌توز نسبت به ما منتظر قهر و كيفر الهي.
(نهج‌البلاغه‌ي صبحي صالح/ خطبه‌ي 109)

۱-۸- اي مردم از شعله‌ي چراغ وجود واعظي كه خود عمل مي‌كند چراغ وجودتان را روشن سازيد و از سرچشمه‌ي زلالي كه هيچ كدري در آن ديده نمي‌شود، آب برداريد.
(نهج‌البلاغه‌ي صبحي صالح/ خطبه‌ي 105)

۱-۹- كجايند غير ازما، آنان كه به دروغ و ستم خيال مي‌كردند راسخان درعلمند (كه ببينند) خداوند ما را مقامي بلند بخشيد و آنان را پست و خوار ساخت. به ما عطا نمود و آنها را محروم ساخت. ما را داخل رحمت خويش كرد و آنها را خارج ساخت. از ناحيه‌ي ما هدايت عطا مي‌شود و كوردلان روشني مي‌گيرند. ايمه و پيشوايان از قريشند. درخت وجودشان در اين خاندان از تيره‌ي هاشم غرس شده است. امامت سزاوار ديگران نيست و نبايد رهبران و راهنمايان از غير آن ها باشند.

۱-۱۰- دشمنان اهل بيت زندگي اين جهان را برگزيدند و آخرت را پشت سر انداختند. آب زلال و گوارا را رها كردند و آب‌هاي گنديده و پر لجن را نوشيدند.
(نهج‌البلاغه‌ي صبحي صالح/ خطبه‌ي 144)

۱-۱۱- هر كس از شما در بستر خويش بميرد و در شناسايي حق خدا و پيامبر و اهل بيت پيامبر (ص) عارف باشد شهيد مرده است. اجر او برخداست و مستوجب ثواب اعمال صالحي است كه قصد داشته، انجام دهد، همان نيتش جاي شمشير كشي و جهاد همگام با اهل بيت پيامبر (ص) را مي‌گيرد و حساب مي‌شود.

(نهج‌البلاغه‌ي صبحي صالح/ خطبه‌ي ۱۹۰)

۲ - امام حسن مجتبي (ع) فرمودند:
در مورد ما از خدا بترسيد كه ما اميران و رؤساي شما هستيم.
(الصواعق ابن حجر/ باب وصاياي پيامبر (ص))

۳ - امام سجاد هرگاه اين آيه‌ي شريفه:ياايها الذين امنوااتقو الله و كونوا مع الصادقين (توبه ۹/ ۱۱۹)
«اي كساني كه ايمان آورده‌ايد!تقوا پيشه‌كنيدوبا صادقان باشيد» را تلاوت مي‌فرمود، بسيار دعا مي‌كرد، دعايي كه مشتمل بر درخواست ملحق شدن و رسيدن به درجه‌ي صادقان و درجات بلند بود. در ادامه‌ي دعا، اضافه مي فرمود: «ديگران درباره‌ي ما تقصير كردند و براي توجيه عمل خلافشان به آيات متشابه قرآن استدلال كرده و طبق آراي خود، آنها را تأويل و تفسير نمودند و اخبار و سنت مسلم پيامبر (ص) درباره‌ي ما را مورد ايراد قرار دادند».

سخنان اين امامان نمونه‌اي براي اقوال ساير ايمه‌ي اهل بيت (ع) مي‌باشد. چه اينكه آنها بر اين حقيقت اجماع دارند و نيز اخبار صحيح ديگر در اين باره متواتر است.

سايت فطرت