واكنش جالب هنگام ورود به سرداب حضرت عباس(ع)

روزي كليدار آستان حضرت ابوالفضل(ع) به آيت‌الله سيد محسن حكيم تلفن كرد و گفت: سرداب مقدس حضرت عباس(ع) را آب گرفته است، آيت‌الله حكيم گفت: من جمعه به آنجا خواهم آمد و هر آنچه در توان دارم، انجام خواهم داد.

هنگامي كه حضرت ابوالفضل(ع) لب آب رسيد و مشك را پر كرد، به ياد لب‌هاي تشنه امامش يا شايد به ياد فريادهاي العطش كودكان افتاد و دلش نيامد كه آب را بنوشد.

شايد به همين دليل باشد كه آب از روي حضرت عباس(ع) شرم دارد و ملتمسانه بر گرد قبرش مي‌چرخد، در كتاب «كرامات الصالحين» صفحه 286 حكايتي نقل شده است كه گوياي اين مطلب است:

*وقتي آب حرم حضرت عباس(ع) را احاطه مي‌كند

آيت‌الله حاج سيد عباس كاشاني حايري در ماه ربيع‌الاول 1407 قمري، براي گروهي از فضلاي حوزه‏ علميه قم، اين‌گونه نقل كرده‏اند:

روزي در بيت آيت‌الله العظمي سيد محسن حكيم (از مراجع تقليد در نجف اشرف) بودم، كه كليدار آستان قدس حضرت ابوالفضل(ع) تلفن كرد و گفت: سرداب مقدس حضرت ابوالفضل(ع) را آب گرفته است و بيم آن مي‏رود كه ويران شود و به حرم مطهر و گنبد و مناره‏ها نيز آسيب كلي وارد شود، بنابراين شما كاري كنيد و نسبت به تعمير آن سرداب مطهر اقدام كنيد.

آيت‌الله حكيم گفت: من جمعه به آنجا خواهم آمد و هر آنچه در توان دارم، انجام خواهم داد. آن‌گاه گروهي از علماي نجف از جمله اينجانب، همراه ايشان به كربلا و به حرم مطهر حضرت ابوالفضل العباس(ع) رفتيم.

آن مرجع بزرگ براي بازديد به طرف سرداب مقدس رفتند و ما نيز به دنبال ايشان بوديم، اما آيت‌‌الله حكيم همين كه چند پله پايين رفتند، نشستند و با صداي بسيار بلندي كه تا آن روز نديده بودم، شروع به گريه كردند، همه‏ ما شگفت‌زده و هراسان شديم كه چه شده است؟ من گردن كشيدم و در سرداب نگاه كردم، ديدم شگفتا، منظره عجيبي است كه مرا هم گريان ساخت.

منظره اين بود كه ديدم قبر شريف حضرت ابوالفضل(ع) در ميان آب، مثل جايي كه از هر سو به وسيله‏ ديوار بتوني بسيار محكم حفاظت شود، در وسط آب قرار دارد. اما آب آن را نمي‏گيرد! درست همانند قبر سالارش، حضرت امام حسين(ع) كه متوكل بر آن آب بست، اما آب به سوي قبر پيش روي نكرد و آنجا را «حاير حسيني» ناميدند.

شيعه آنلاين