پشيماني چه سود
(22 جمادي الثانيه روز مرگ ابوبكر)

در شب سه شنبه ۲۲ جمادي الثاني در سال 13(هجري) عبدالله بن عثمان معروف به ابو بكر بن ابي قحافه در سن 67 سالگي از اين جهان به سوي سزاي اعمالش رخت بر بست.(1)
به قولي مرگ ابو بكر در 27 جمادي الثاني بو ده است(2).
او مدت دو سال و سه ماه و بيست و دو روز غاصب خلافت بود و اولين كسي بود كه بعد از شهادت پيامبر (صلي الله عليه و آله وسلم) به انتخاب اعضاي سقيفه بني ساعده خليفه شد.انتخاب ابو بكر به گونه اي بي حساب بود كه عمر با آنكه خود گرداننده برنامه سقيفه بود مي گويد:
((بيعت با ابوبكر امري بدون تدبير و مشورت و دقت بود مثل زمان جاهليت كه خداوند مسلمانان را از شر آن محفوظ داشت. هر كس چنين كاري را تكرار كند او را بكشيد))(3).

اهل سنت در علت مرگ او نوشته اند: ابوبكر در روز دوشنبه 7 جمادي الآخر غسل كرده بود و آن روز هوا سرد بود. به اين دليل سرما خورد و تب كرد و 15 روز اين تب ادامه داشت و به نماز نمي رفت تا در شب سه شنبه 22 جمادي الآخر بعد از آنكه خلافت را به عمر وا گذار كرد مرد(4).
قبل از وفات عثمان را براي نوشتن وصيت نامه اي در باره خلافت طلب كرد كه امر خلافت بعد از ابوبكر با عمر بن خطاب باشد. او كلمه اي گفت و بيهوش شد و بقيه را عثمان از پيش خود نوشت كه امر خلافت با عمر است. ابو بكر به هوش آمد و عثمان را دعا كرد كه آنچه او مي خواسته نوشته است(5).

بايد پرسيد: چرا هنگامي كه پيامبر (صلي الله عليه وآله وسلم) در روزهاي آخر عمر كاغذ و قلم خواست تا وصي بعد از خود را به امر خداوند معين كند نسبت هذيان به آن مقام معظم دادند
ابوبكر هنگام مرگ كلماتي گفت. از جمله اينكه
:((كاش تفتيش خانه فاطمه و علي (عليهما السلام) نمي كردم)) (6).
همان تفتيشي كه شهادت پاره تن پيامبر (صلي الله عليه وآله وسلم) را به همراه داشت.


(1). تتمه المنتهي: ص 10. تاريخ الخلفاء: ص 81. فيض العلام: ص279. بحار الانوار: ج29 ص 521.
(2). مسمار الشيعه: ص 32. العدد القويه: ص 343. مصباح كفعمي: ج2 ص598. مصباح المتهجد: ص 732. بحارالانوار: ج95 ص 200.
(3). الغدير:ج5 ص370. صحيح بخاري: باب رجم الحبلي: ح 6681. مسند احمد: حديث393. سيره ابن هشام: ج4 ص 308.
(4). تاريخ الخلفاء: ص81. بحارالانوار: ج29 ص 521.
(5). شرح ابن ابي الحديد: ج1 ص 165.
(6). مروج الذهب: ج2 ص 308. تتمه المنتهي: ص 10. الامامه و السياسه: ج1 ص18. سبعه من السلف: ص 77. تاريخ طبري: ج4 ص 52. ميزان الاعتدال: ج2 ص 215.}(*)
*: تقويم شيعه – عبدالحسين نيشابوري ص 143و144


سايت فطرت