وعده ما ياد شريفت نرود

......... و چه سخت است برايم كه چشمهايم همه را ببينند و تو را نبينند! و چه سخت تر مي شود كه هر صبح بگويم سلام اي پدر مهربانم،اما بعد كه گوش دل شنيد جوابت را، گوش سر همچنان منتظر بماند و هيچ نيايد صدايي!
آري مولاي من،نياز به گفتن نيست، كه تو ترك واجب نمي كني و جوابم را مي دهي، اما آقاي من ما شنيده ايم كه سوز دل محب را يا شنيدن صداي محبوب يا نظاره رخسار محبوب مرحمي باشد. اما من و اين زمان بي ظهورت چه كنم؟!!!

پس تا نازنين روز طلايي ظهورت چشم به راه مي دوزم

و گوشها را به اميد شنيدن صداي نازنينت، دل خوش نگاه مي دارم،

باشد وعده ما.

اگر نباشم من لايق آن روز،

وعده به گوشهايم و چشمهايم، ياد شريفت نرود!

امام عصر عليه السلام