به گزارش «شيعه نيوز» آيت‌الله سيدمحمد ضياءآبادي از اساتيد برجسته اخلاق در شهر تهران است. در ادامه پاي سخنان اين مفسر قرآن كريم مي‌نشينيم:

خداوند متعال نگهبان و مهيمن عالم است و هرگز كليد هدم اساس خلقت را به دست بشر طاغي نمي‌دهد. بلكه وقتي چنين وضع و حالي پيش آمد در آن موقع است كه فرمان ظهور با هرالنور صادر مي‌شود و حضرت نير اعظم نيروي معدل اقوم ولي زمان صاحب دوران بزرگ فرمانده عالم امكان امام حجه‌بن‌الحسن المهدي (عجل الله تعالي فرجه الشريف) به اذن خدا از پرده استتار بيرون مي‌آيد تكيه به ديوار كعبه داده مي‌فرمايد:

« بَقِيَّةُ اللّهِ خَيْرٌ لَّكُمْ إِن كُنتُم مُّؤْمِنِينَ»

« انا بقيةالله البيعة لله اسمعوا و اطيعوا»

« اي مردم من بقيه‌الله و آخرين ذخيره خدا هستم پرچم من هم پرچم بيعت با خداست بشنويد و اطاعت كنيد».

دست به سينه اين عالم در حال سقوط مي‌گذارد و مستقيمش مي‌‌كند.

« ذَا زُلْزِلَتِ الْأَرْضُ زِلْزَالَهَا وَأَخْرَجَتِ الْأَرْضُ أَثْقَالَهَا وَقَالَ الْإِنْسَانُ مَا لَهَا»

آن انسان كامل‌ به اين عالم در حال زلزال و اضطراب نهيب مي‌زند كه آرام باش!‌تنها او مي‌داند كه چگونه اين شتر مست مهار دريده از كوره در رفته را مهارش كند و آرامش سازد.

« يَمْلَأُ الْأَرْضَ قِسْطاً وَ عَدْلًا كَمَا مُلِيَتْ جَوْراً»

فتنه قبل از ظهور از زبان مولاي متقيان حضرت علي (عليه السلام)

حضرت امير (عليه السلام) در نهج‌البلاغه شريف ضمن بياني درباره فتنه قبل از ظهور مي‌فرمايد:

« حَتّي تَقُومَ الْحَرْبُ بِكُمْ عَلي ساق بادِياً نَواجِذُها مَمْلُوءَةً اَخْلافُها حُلْواً رَضاعُها عَلْقَماً عاقِبَتُها»

« تا اينكه جنگ به [آيندگان از] شما رو آ‌ورد به طوري كه [مانند حيوان درنده خشم‌آلود] دندان‌هايش را آشكار كند [و جداً آماده نابود كردن همه شود] داراي پستان‌هاي پر از شير [و شربت مرگ] نوشيدن شير آن [در ابتدا به كام دست‌اندركاران ميدان جنگ] شيرين است و در آخر كار تلخ و دردناك است».

« اَلا وَ في غَد ـ وَسَيَأْتي غَدٌ بِما لاتَعْرِفُونَ»

« آگاه باشيد آينده‌اي در كار است و به زودي آينده‌اي خواهد آمد با حوادثي كه شما آنها را نمي‌شناسيد [و خبر از آنها نداريد].

اما آن روز كه به اين حد رسيد:

« يَأْخُذُ الْوالي مِنْ غَيْرِها عُمّالَها عَلي مَساوي اَعْمالِها»

« حاكمي از غير طايفه پادشاهان [يعني ولي الله اعظم (عجل الله تعالي فرجه الشريف) كارگردانان جنگ را به بدي اعمالشان بازخواست مي‌كند [و آنها را به كيفر اعمالشان مي‌رساند]».

سپس او بر عالم مسلط مي‌شود:

« وَ تُخْرِجُ لَهُ الاَْرْضُ اَفاليذَ كَبِدِها»

« زمين پاره‌هاي جگر خود را در اختيار او مي‌گذارد».

« وَ تُلْقي اِلَيْهِ سِلْماً مَقاليدَها»

« تمام كليدهاي [خزاين] خود را به آن بزرگوار تسليم مي‌كند».

« فَيُريكُمْ كَيْفَ عَدْلُ السِّيرَةِ»

« پس او عدالت در روش مملكت‌داري را به شما ارايه مي‌كند».

« وَ يُحْيي مَيِّتَ الْكِتابِ وَالسُّنَّةِ»

« و قوانين متروك كتاب و سنت را زنده مي‌كند».

مكرر عرض شده است آن كه قرآن و سنت را مي‌ميراند ما هستيم! و گر نه كفار كه با قرآن و سنت كاري ندارند. اين ما هستيم كه احياناً آيه و حديث را مطابق با رأي خود معنا كرده و رأي خود را بر قرآن و سنت تحميل مي‌كنيم!

و لذا او كه مي‌آيد:

« يَعْطِفُ الْهَوي عَلَي الْهُدي اِذا عَطَفُوا الْهُدي عَلَي الْهَوي»

« هواي نفس را به هدايت و رستگاري برمي‌گرداند در زماني كه مردم هدايت را به هواي نفس تبديل كرده باشند».

« وَ يَعْطِفُ الرَّأْيَ عَلَي الْقُرْآنِ اِذا عَطَفُوا الْقُرْآنَ عَلَي الرَّأْيِ»

« ‌و رأي را به قرآن برمي‌گرداند در زماني كه مردم قرآن را به رأي و انديشه خود مبدل كرده باشند».

از حضرت امام باقر (عليه السلام) منقول است:

« إِذَا قَامَ قَايِمُنَا وَضَعَ اللَّهُ يَدَهُ عَلَي رُءُوسِ الْعِبَادِ فَجَمَعَ بِهَا عُقُولَهُمْ وَ كَمَلَتْ بِهِ احلامهم»

« وقتي قايم ما قيام كند خدا دست خود را بر سر بندگان مي‌گذارد و عقل‌هاي آنها را متمركز و كامل مي‌سازد».

حضرت امام صادق (عليه السلام) مي‌فرمايد:

« إِنَّ قايِمَنا إِذا قامَ مَدَّ اللهُ عَزَّ وَجَلَّ لِشِيعَتِنا فِي أَسْماعِهِمْ وَ وَ أَبْصارِهِمْ يُكلِّمَهُمْ فَيَسْمَعُونَ وَ يَنْظُرُونَ إِلَيْهِ وَهُوَ فِي مَكانِهِ»

« قايم ما وقتي قيام كند خداوند به چشم و گوش شيعيان ما آن چنان نيرو مي‌دهد... كه سخن قايم را مي‌شنوند و شخص او را مي‌بينند در حالي كه او در مكان خودش [كه كنار كعبه است] قرار دارد».

« إِنَّ الْمُؤْمِنَ فِي زَمانِ الْقايِمِ وَ هوَ بِالْمَشْرِقِ لَيَري أَخاهُ الَّذي فِي المَغْرِب وَ كذا الَّذيِ فِي الْمَغْرِبِ يَري أَخاهُ الَّذيِ فِي الْمَشْرِقِ»

همچنين شخصي كه در مشرق است و ديگري كه در مغرب است همديگر را مي‌بينند.

گذشتگان اين مطلب را تعبداً قبول مي‌كردند وگرنه براي آنان قابل باور نبود كه يكي در مشرق و ديگري در مغرب باشد و با هم سخن بگويند و يكديگر را ببينند و امروز براي ما يك امر عادي شده است در صورتي كه امامان (عليهم السلام) از چهارده قرن قبل خبر داده‌اند كه در آينده چنين خواهد شد.

انتهاي پيام/ 434

منبع: فارس

شيعه نيوز