سلام بر امام ریوف ومهربانی‎ها

سلام بر امام ریوف ومهربانی‎ها

یا علی بن موسی الرضا! دوباره دلتنگ شده‌ام.

آری باز هم طاقت این دل تمام شده و بهانه‎ی ایوان طلای شما را می‎گیرد.

بد جور حال و هوای حرم را دارم. می‎خواهم باز به زیارت شما بیایم.

چه حال و هوایی دارد!

وقتی که از جلوی درب وارد می‎شویم و إذن دخول می‎خوانیم. وقتی قدم به قدم برمی‎داریم و دل

توی دلمان نیست که دوباره شما بزرگواری کرده‎اید وما را طلبیده‎اید. وقتی که ضریح شما را در

آغوش می‎گیریم و از شدت ذوق اشک می‎ریزیم. وقتی که در حرم یک گوشه‎ای خلوت می‎کنیم و با

شما درددل می‎کنیم.

بعضی وقت‎ها دعا و زیارت‎نامه می‎خوانیم. بعضی وقت‎ها نماز زیارت می‎خوانیم. بعضی وقت‎ها

طلب حاجت دنیوی و روزی می‎کنیم. بعضی وقت‎ها به پنجره‎فولاد می‎رویم وشفای بیمارانمان را از

شما می‎خواهیم و بعضی وقت‎ها .....

می‎دانم شماهم همانند پدری مهربان به همه‎ی این‎ها گوش می‎دهید و به همه‎ی زایرین نگاه می‎کنید و

برایشان دعا می‎کنید.

اما فقط یک مورد را جا می‎اندازیم آری یک مورد خیلی بزرگ را در خلوت خود جا می‎اندازیم.

ولی اگر بخواهم بهتر توضیح بدهم این است که یک شخص عزیز و بزرگوار که شما هم خیلی به

شیعیانتان در مورد ایشان سفارش کرده‎اید را فراموش می‎کنیم.

شخص بزرگواری که شما درموردشان فرموده‎اید: ایشان کسی است که خداوند به واسطه‎ی او زمین

را از هر ستمی پاک و از هر ظلمی پیراسته می‎سازد و او کسی است که مردم در ولادتش شک

می‎کنند و او کسی است که پیش از خروجش غیبت می‎کند و آنگاه که خروج کند زمین به نورش

[نور پروردگارش] روشن گردد و در میان مردم میزان عدالت را برقرار کند و هیچ‎کس به دیگری

ستم نکند و او کسی است که زمین برای او درهم پیچیده می‎شود و سایه‎ای برای او نباشد و او کسی

است که از آسمان ندا کننده‎ای او را به نام ندا کند و به وی دعوت نماید به گونه‎ای که همه‎ی اهل

زمین آن ندا را بشنوند.

آری در مورد امام زمانمان حضرت مهدی (عج الله تعالی فرجه الشریف) می‎گویم.

حضرت مهدی که شما بسیار سفارش کرده‎اید برایشان دعا کنیم.

در یکی از دعاهایی که از شخص شما برای ایشان ذکر شده است فرموده‎اید که:

اللَّهُمَّ أَصْلِحْ عَبْدَکَ وَ خَلِیفَتَکَ بِمَا أَصْلَحْتَ بِهِ أَنْبِیَاءَکَ وَ رُسُلَکَ وَ حُفَّهُ بِمَلَایِکَتِکَ وَ أَیِّدْهُ بِرُوحِ الْقُدُسِ مِنْ عِنْدِکَ وَ اسْلُکْهُ مِنْ بَیْنِ یَدَیْهِ وَ مِنْ خَلْفِهِ رَصَداً یَحْفَظُونَهُ مِنْ کُلِّ سُوءٍ وَ أَبْدِلْهُ مِنْ بَعْدِ خَوْفِهِ أَمْناً یَعْبُدُکَ لَا یُشْرِکُ بِکَ شَیْیاً وَ لَا تَجْعَلْ لِأَحَدٍ مِنْ خَلْقِکَ عَلَی وَلِیِّکَ سُلْطَاناً وَ أْذَنْ لَهُ فِی جِهَادِ عَدُوِّکَ وَ عَدُوِّهِ وَ اجْعَلْنِی مِنْ أَنْصَارِهِ إِنَّکَ عَلَی کُلِّ شَیْ‏ءٍ قَدِیرٌ

خداوندا! [امور] بنده و جانشینت را اصلاح کن آن‎چنانکه [امور] پیامبران و رسولانت را اصلاح کردی او را با فرشتگانت در برگیر و با روح القدس از جانب خودت یاری کن. در پشت سر و پیش رویش نگهبانانی قرار ده که او را از بدی در امان دارند بیم و نگرانی او را تبدیل به امنیت و آرامش کن تا تنها تو را بپرستد و کسی را برای تو شریک نگیرد هیچ‎یک از آفریدگانت را بر ولیّت مسلط مساز اجازه‎ی جهاد با دشمنان تو و دشمنانش را به او عطا کن و مرا از یاران او قرار ده چرا که تو بر همه چیز توانایی.

یا امام رضا (علیه السلام)! ای کاش سفارش شما برایمان تذکری شود که وقتی به زیارت شما می‎آییم نه

به عنوان جزیی از حاجاتمان و نه به عنوان دیگر حاجاتمان بلکه به عنوان حاجت اصلی‎مان برای

فرزند شما حضرت صاحب الزمان (علیه السلام) دعا کنیم.

دعا کنیم برای سلامتی ایشان.

دعا کنیم برای فرج ایشان.

دعا کنیم برای شادی دل ایشان.

دعاکنیم مشکلاتشان حل شود.

ای کاش این دعا‎ها را دررأس دعاهای خویش قرار دهیم که انشاءالله سببی شود برای دیگر حاجاتمان.



فطرت