چرا امام حسين عليه السلام از ياد نمي رود؟

كسي كه شهادتش، در د و رنجش، اسارت فرزندانش همه و همه براي خدا بوده هيچگاه از خاطره ها بيرون نخواهد رفت بلكه هر چه زمان مي گذرد. عشق و شيفتگي مردم نسبت به امام حسين عليه السلام بيشتر مي شود

و هرساله شورو شوق مردم نسبت به آن"نور عترت و طهارت"بيشتر مي گردد.

امام حسين عليه السلام 56 سال زندگي پربارش را صرف خدا خواهي و خدا جويي كرد و بارها پياده به زيارت خانه خدا شتافت.

به نماز و نيايش و راز و نياز با خدا بسيار علاقه داشت حتي در آخرين شب زندگي اش از دشمنان مهلت گرفت تا با خداي خويش در خلوت بنشيند و راز و نياز كند. يكي از يارانش درباره ي نيايش امام حسين عليه السلام و دعاي عرفه اش چنين مي گويد:

در دهم ذيحجه امام حسين عليه السلام در بيابان سوزان عرفات ايستاد و رو به كعبه كرد و اين دعا را از سوز دل خواند:

(ترجمه قسمت كوتاهي از اين دعا چنين است)

خدايا بسوي تو روي مي آورم و به خدايي تو گواهي مي دهم خدايا مرا آفريدي و پيوسته همراهم بودي و به انواع نعمتهايت روزي ام دادي.

سپاس خداي را كه چيزي نمي تواند خواسته اش را تغيير دهد.

خدايا بي نيازي را در نفس و جانم، و يقين را در دلم، و اخلاص را در عملم و روشني را در ديده ام و تصيرت و بينايي را در دينم قرار ده.

يكي از دانشمندان درباره ي امام حسين عليه السلام چنين مي گويد:

ما، در تاريخ به انسانهايي برخورد مي كنيم كه در يك صفت انساني ممتاز بوده اند پاره اي در شجاعت، گروهي در زهد، عده اي در سخاوت و اما امام حسين عليه السلام در يك صفت و چند صفت ممتاز نبود بلكه در همه صفات و اخلاق ممتاز بود و خود همه كمالات انساني را در برداشت.

آري چنين است مردي كه وارث نبوت محمدي (ص) است.

وارث عدل و مردانگي علي (ع) است.

وارث عفت و پاكدامني فاطمه (س) است.

آيينه ي تمام نماي فضيلت ها، فداكاري ها، خواجويي ها و خداخواهي ها است.

سيد مهدي آيت اللهي

به نقل از سايت تبيان


سايت تبيان