مي‌شنويم... مي‌گوييم(4)‏

مي‌شنويم:"فقط خدا! اسم غير خدا را بر زبان جاري كردن كفر ‏است! روآوري به غير خدا شرك است!"‏
مي‌گوييم: مگر خود شما در زندگي عادي و روزمرّه‌تان متوسّل و ‏متوجّه غير خدا نمي‌شويد؟! نان مي‌خواهيد راه نانوايي را در ‏پيش مي‌گيريد و از او نان مي‌خواهيد! مريض مي‌شويد راه ‏بيمارستان را در پيش مي‌گيريد و بيماري خود را براي طبيب بيان ‏مي‌كنيد و اگر هم مهارتش را بپسنديد، او را به عنوان طبيبي ‏حاذق به ديگران معرّفي مي‌كنيد! و در آن صورت شما خود را نه ‏مشرك مي‌دانيد و نه مبلّغ و مروّج شرك! مي‌خواهيد دانا ‏شويد، به مدرسه و دانشگاه مي‌رويد و اگر پرسشي برايتان ‏پيش بيايد از استادتان سؤال مي‌كنيد و از او راهنمايي ‏مي‌خواهيد!‏

براي مداوا و رفع گرسنگي و دانا شدن، هيچ‌گاه در خانه ‏نمي‌نشينيد و مدام بگوييد: خدا! خدا! بلكه همزمان با گفتن ‏خدا! خدا! -و هر ذكر ديگري كه شما را از غفلت به در آورد- راه ‏مغازه و مؤسّسه و مطب و اداره و... را در پيش مي‌گيريد و به ‏فروشنده و مهندس و دكتر و طبيب و مدير عرض حاجت ‏مي‌كنيد!‏
به يقين اگر در اين عرض حاجت، خود را كافر و مشرك نمي‌دانيد، ‏نبايد به كساني كه در اجراي فرمان الاهي، به ‏سوي رسول خدا رو مي‌آورند و از او مي‌خواهند كه برايشان ‏استغفار كند، تهمت زده و آنها را مشرك بخوانيد.‏

فقط خدا